Przejdź do informacji o dostępności Przejdź do strony głównej Przeskocz do menu Przeskocz za menu Przeskocz do głównej treści Przejdź do mapy strony

Royal Opera Festival

Royal Opera Festiwal od swej pierwszej edycji w 2019 roku ustanowił włoskiego geniusza stylu belcanto, Gioachino Rossiniego, głównym artystą wokół którego i na którym opiera się koncepcja szerszego pokazania muzyki i jej ponadczasowych zależności. Odsłanianie analogii pomiędzy twórczością muzyków różnych epok i spod różnych szerokości geograficznych a Mistrzem z Pesaro i jego kręgiem artystycznym pozwala lepiej poznać ich szczególną rolę w dziejach kultury europejskiej. 

Scena muzyczna, a na niej orkiestra i soliści. Dużo świateł scenicznychfot. Stowarzyszenie Passionart

Jednym z konsekwentnie realizowanych celów jest również przybliżenie szerokiej publiczności bądź to utworów, bądź artystów obecnie nieco zapomnianych. W 2019 roku była to opera Tankred Rossiniego, która właśnie w ramach pierwszej edycji ROF miała swoją polską premierę.

18.06.2022 r., godz. 18:00

Oratoryjny koncert plenerowy

Miejsce: Konsulat Generalny Austrii w Krakowie

Wykonawcy:

Orkiestra i Chór Żeński Filharmonii Krakowskiej

  • Diego Ceretta - dyrygent
  • Katarzyna Guran - sopran
  • Mariana Poltorak – sopran
  • Iida Antola – sopran
  • Marcin Wróbel - przygotowanie chóru

Repertuar:

Gioacchino Rossini -  Uwertura do opery Wilhelm Tell 

Gioacchino Rossini - Uwertura do opery Otello

Gioacchino Rossini - Wilhelm Tell, aria Matyldy z II aktu

Felix Mendelssohn-Bartholdy - Sen nocy letniej (fragmenty)

24.06.2022 r., godz. 19:30

Gioacchino Rossini, Adina – wersja półsceniczna

Miejsce: Filharmonia Krakowska

Wykonawcy:

  • Adina – Iida Antola
  • Selimo – Tomasz Świerczek
  • Califfo – Emmanuel Franco
  • Mustafa – Gökmen Sahin
  • Ali – Bartosz Jankowski
  • Dyrygent – Luciano Acocella
  • Współpraca muzyczna – Diego Ceretta
  • Reżyseria – Jochen Schönleber
  • Współpraca reżyserska - Emmanuel Franco

Chór Męski i Orkiestra Filharmonii Krakowskiej

W XVIII w zachodniej Europie zmieniło się postrzeganie mieszkańców Imperium Osmańskiego. Po dotkliwych porażkach militarnych Turcy przestali wreszcie budzić strach, pozostając egzotycznym źródłem inspiracji. W muzyce zaowocowało to pojawieniem się tzw. opery tureckiej (zwanej również serajową), nadal popularnej w czasach G. Rossiniego – autora m.in. Turka we Włoszech oraz Adiny. Libretto G. Bevilacqua-Aldobrandiniego do Adiny to historia zmuszonej do ślubu z kalifem niewolnicy, która z pomocą młodego Selima postanawia ratować się ucieczką. Kochankowie zostają schwytani, Selim otrzymuje wyrok śmierci, ale zupełnie niespodziewanie okazuje się, że tytułowa bohaterka jest dawno zaginioną córką kalifa i wszystko kończy się szczęśliwie. Adinę w 1818 roku zamówił u Rossiniego prefekt policji w Lizbonie, D.I. de Pina Manique, jako prezent dla pewnej sopranistki (prawdopodobnie L. Valesi). Autorzy wywiązali się co prawda z zamówienia, ale nie przywiązywali chyba do niego większej wagi. Zaprzyjaźniony z Rossinim librecista przerobił po prostu tekst F. Romaniego Il califo e la schiava, a kompozytor skorzystał z fragmentów swojej wcześniejszej opery Zygmunt.  Do tego pominął uwerturę, której kontrakt nie obejmował. Premiera jednoaktówki odbyła się w Teatro de San Carlos w Lizbonie w 1826 roku. Po wielu latach zapomnienia, w 1964 roku Adina została wystawiona w Accademia Chigiana w Sienie.

25.06.2022 r., godz. 18:00

Gioacchino Rossini, Adina – wersja półsceniczna

Miejsce: Filharmonia Krakowska

Wykonawcy:

  • Adina – Katarzyna Guran
  • Selimo – Hyunduk Kim
  • Califfo – Emmanuel Franco
  • Mustafa – Gökmen Sahin
  • Ali – Bartosz Jankowski
  • Dyrygent – Luciano Acocella
  • Współpraca muzyczna – Diego Ceretta
  • Reżyseria – Jochen Schönleber
  • Współpraca reżyserska - Emmanuel Franco
  • Chór Męski i Orkiestra Filharmonii Krakowskiej

W XVIII w zachodniej Europie zmieniło się postrzeganie mieszkańców Imperium Osmańskiego. Po dotkliwych porażkach militarnych Turcy przestali wreszcie budzić strach, pozostając egzotycznym źródłem inspiracji. W muzyce zaowocowało to pojawieniem się tzw. opery tureckiej (zwanej również serajową), nadal popularnej w czasach G. Rossiniego – autora m.in. Turka we Włoszech oraz Adiny. Libretto G. Bevilacqua-Aldobrandiniego do Adiny to historia zmuszonej do ślubu z kalifem niewolnicy, która z pomocą młodego Selima postanawia ratować się ucieczką. Kochankowie zostają schwytani, Selim otrzymuje wyrok śmierci, ale zupełnie niespodziewanie okazuje się, że tytułowa bohaterka jest dawno zaginioną córką kalifa i wszystko kończy się szczęśliwie. Adinę w 1818 roku zamówił u Rossiniego prefekt policji w Lizbonie, D.I. de Pina Manique, jako prezent dla pewnej sopranistki (prawdopodobnie L. Valesi). Autorzy wywiązali się co prawda z zamówienia, ale nie przywiązywali chyba do niego większej wagi. Zaprzyjaźniony z Rossinim librecista przerobił po prostu tekst F. Romaniego Il califo e la schiava, a kompozytor skorzystał z fragmentów swojej wcześniejszej opery Zygmunt.  Do tego pominął uwerturę, której kontrakt nie obejmował. Premiera jednoaktówki odbyła się w Teatro de San Carlos w Lizbonie w 1826 roku. Po wielu latach zapomnienia, w 1964 roku Adina została wystawiona w Accademia Chigiana w Sienie.

03.07.2022 r., godz. 18:00

Gioacchino Rossini, Armida – wersja koncertowa

Miejsce: Filharmonia Krakowska

Wykonawcy:

  • Armida – Fan Zhou
  • Rinaldo – Michele Angelini
  • Goffredo – Moisés Marin
  • Ubaldo - Moisés Marin
  • Carlo – Chuan Wang
  • Gernando – Patrick Kabongo
  • Eustazio - Chuan Wang
  • Idraotte – Jusung Gabriel Park
  • Astarotte - Jusung Gabriel Park
  • Dyrygent - José Miguel Perez Sierra
  • Orkiestra i Chór Mieszany Filharmonii Krakowskiej

Czarodziejka Armida, bohaterka poematu T. Tassa Jerozolima wyzwolona, rzuciła urok na wielu kompozytorów – przed G. Rossinim inspirując m.in. C. Monteverdiego, Ch.W. Glucka czy G.F. Händla. Gioacchino nie przepadał co prawda za tematyką fantastyczną, jednak pod naciskiem D. Barbei, który wystawieniem nowej opery chciał uświetnić ponowne otwarcie spalonego Teatro San Carlo w Neapolu, skomponował w 1817 roku trzyaktową Armidę do libretta G.F. Schmidta. Zakochany wówczas w pierwszej wykonawczyni tytułowej partii – hiszpańskiej sopranistce I. Colbran, która kilka lat później została jego żoną, Rossini szczególny nacisk położył na duety miłosne, ukazujące historię uczucia Armidy do wodza Rinalda. Miłość czarodziejki rozkwita w obozie pod murami oblężonej Jerozolimy, gdzie spotyka dawno nie widzianego ukochanego. Kiedyś uratowała życie rannego na polu bitwy Rinalda, a teraz chroni go przed aresztowaniem za zabójstwo, porywając go na magicznym rydwanie ciągniętym przez smoki – wprost do zaczarowanego ogrodu. Kiedy towarzyszom broni udaje się wyrwać wodza z kręgu zaklęć czarodziejki, zraniona kobieta poprzysięga zemstę… Pomimo baśniowego libretta i niezwykle pomysłowej scenografii, którą Barbaia chciał zaimponować widzom, publiczność przyjęła premierę Armidy dość chłodno, a z powodu wysokiego poziomu trudności wirtuozowskiej partii tytułowej, opery nie wystawiano później zbyt często.

09.07.2022, godz. 19:00

Koncert oratoryjny

Miejsce: kościół św. Piotra Apostoła w Wadowicach

Wykonawcy:

  • Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
  • Antonino Fogliani – dyrygent
  • Marcin Wróbel - przygotowanie chóru
  • Serena Farnocchia – sopran
  • Aurora Faggioli – alt
  • Michele Angelini – tenor
  • Patryk Wyborski - bas

Repertuar:

Gioacchino Rossini - Stabat Mater

Joseph Haydn - Symfonia nr 49 f-moll La Passione

Początki muzyki pasyjnej sięgają średniowiecza. Od tamtej pory wydarzenia na wzgórzu Golgota zainspirowały wielu kompozytorów, w tym G. Rossiniego. Oparte na średniowiecznej sekwencji Stabat Mater powstało między 1831 a 1841 rokiem, na zamówienie Hiszpana M.F. Vareli. Datę premiery przekładano z powodu choroby kompozytora (który w końcu poprosił o pomoc G. Tadoliniego), a potem przez epidemię cholery. Po śmierci Vareli wokół utworu rozpętała się burza, związana z prawami autorskimi. Kompozycja podzieliła też wielbicieli twórczości Rossiniego – stęsknionych za jego operami, pisanie których tak niespodziewanie porzucił. Po raz pierwszy Stabat Mater publiczność usłyszała w 1833 roku w Madrycie.

J. Haydn również jest autorem dzieł pasyjnych (w tym popularnej Symfonii nr 24, zwanej Lamentatione), ale przydomek Pasja, nadany jego Symfonii nr 49 z 1768 roku, nie pochodzi od kompozytora. Najczęściej określenie to tłumaczone jest charakterem powolnego wstępu do utworu, choć powód może być zupełnie inny. W 1790 roku Symfonia nr 49 pojawiła się w repertuarze koncertu, zorganizowanego podczas Wielkiego Tygodnia w niemieckim mieście Schwerin. W okresie bezpośrednio poprzedzającym Wielkanoc muzyka świecka była tam zakazana i symfonię nazwano Pasją prawdopodobnie tylko dlatego, żeby móc ją wtedy wykonać. Tymczasem historia zapamiętała i utrwaliła przydomek, pod którym symfonia jest znana do dziś.

10.07.2022, godz. 18:00

Gioacchino Rossini, Hermiona – wersja sceniczna

Wykonawcy:

  • Orkiestra i Chór Filharmonii Krakowskiej
  • Antonino Fogliani – dyrygent
  • Marcin Wróbel - przygotowanie chóru
  • Serena Farnoccchia – Ermione
  • Moisés Marín – Pirro
  • Patrick Kabongo – Oreste
  • Aurora Faggioli – Andromaca
  • Chuan Wang - Pilade
  • Jusung Gabriel Park - Fenicio
  • Mariana Poltorak – Cleone
  • Katarzyna Guran – Cefisà
  • Bartosz Jankowski - Attalo
  • Jochen Schönleber – reżyseria
  • Paolo Raffo – asystent muzyczny
  • Nicola Pascoli - asystent dyrygenta

Historia opery pełna jest kobiet, które w imię miłości lub zemsty są gotowe do popełnienia nawet najbardziej okrutnych czynów. Tytułowa bohaterka Hermiony G. Rossiniego płonie nienawiścią do swojej rywalki Andromachy, z którą walczy o względy króla Pyrrusa. Po zakończeniu wojny trojańskiej Pyrrus chce ożenić się z Andromachą, zapominając o obietnicy małżeństwa złożonej Hermionie. Na prośbę zdradzonej kobiety, zakochany w niej Orestes zabija króla na stopniach ołtarza. Po tej makabrycznej zbrodni Hermiona załamuje się i popełnia samobójstwo, a zrozpaczony Orestes popada w obłęd. Dwuaktową Hermionę Rossini skomponował dla Teatro San Carlo w Neapolu, który mógł pochwalić się znakomitą orkiestrą i zespołem wokalistów. Libretto napisał A.L. Tottola, w oparciu u tragedię Andromaque J. Racine’a. W tym okresie spod pióra kompozytora wyszedł szereg arcydzieł, takich jak Elżbieta, królowa Anglii, Otello, Ricciardo i Zoraida oraz Dziewica z jeziora. Niestety, Hermiona nie miała takiego szczęścia, jak inne utwory Rossiniego. Premiera opery, która odbyła się w 1819 roku w Neapolu, zakończyła się kompletnym fiaskiem. Co więcej, nie wznowiono jej za życia Rossiniego, który sam określił Hermionę „małym, włoskim Wilhelmem Tellem” przewidując, że długo nie zostanie zaaprobowana przez publiczność i krytykę. Tak się też stało – na deski teatru oraz do łask widzów powróciła dopiero w 1977 roku, w Sienie.

plakat wydarzenia

W tej odsłonie (2021 r.) organizatorzy przypomną dwie mało znane opery Rossiniego: Jedwabną drabinkę oraz Elżbietę, królową Anglii, którą polska publiczność będzie miała okazję zobaczyć po raz pierwszy w pełnej wersji. Niejako dla kontrastu zostanie pokazane również dzieło bardzo popularne: oratorium Stworzenie świata Josepha Haydna – jednego z kompozytorów bardzo ważnych dla Rossiniego.

plakat wydarzenia

Tutaj przeczytasz więcej o festiwalu: https://royaloperafestival.com/