Powtórka z Wesela

21 listopada 1900 roku odbyło się najsłynniejsze w polskiej literaturze wesele: Pana Młodego – jego prototypem był Lucjan Rydel, krakowski prawnik i poeta, oraz Panny Młodej alias Jadwigi Mikołajczykównej, córki gospodarza z Bronowic Małych. Miejsce akcji dramatu Wyspiańskiego też jest rzeczywiste – to zbudowany przez Włodzimierza Tetmajera w Bronowicach dworek. Bo to właśnie on, Gospodarz z Wesela wraz z żoną Anną, siostrą Panny Młodej, użyczył swój dom na oczepiny, na których „bratali się” mieszkańcy Bronowic z krakowską inteligencją i bohemą. Przyjechał również Wyspiański... a już 16 marca 1901 roku na deskach Teatru Miejskiego odbyła się premiera Wesela. Swój dom Tetmajer zbudował w 1894 roku, łącząc cechy rodzinnego dworu w Ludźmierzu i zwykłej bronowickiej chałupy. Wzbogaciwszy się, w 1903 roku kupił leżący niedaleko dworek, który nazwano Tetmajerówką, i przeprowadził się tam z rodziną. W 1908 roku od malarza dom kupili Rydlowie, którzy zlecili jego przebudowę i powiększenie. Do tak zwanej odtąd Rydlówki lokatorzy wprowadzilisię w 1912 roku. Lucjan Rydel umarł 6 lat później, ale rodzina nie pozbyła się dworku, który pozostaje w jej rękach do dziś. W 1969 roku za zgodą córki poety Heleny Rydlowej otwarto na parterze domu Muzeum Młodej Polski „Rydlówka”. Wewnątrz, posiłkując się scenografią Wyspiańskiego, starano się zrekonstruować wnętrza, w których odbyło się wesele (co nie było takie proste – większość sprzętów przeniesiono przecież do Tetmajerówki). Co roku 21 listopada przed Rydlówką na pamiątkę rzeczywistego wesela i tego, jakie zobaczył Wyspiański, odbywa się święto osadzenia chochoła na krzewie róży. Zawsze z udziałem ludowej kapeli i dzieci ze szkół im. Lucjana Rydla lub Włodzimierza Tetmajera. [MD]

123
 
 

 
Przeskocz do głównej zawartości

Małopolska.Niepospolita